COLUMN: Ook bij de derde uitwedstrijd de volle winst

Beste Feyenoord-vrienden,

Na vier op papier relatief makkelijke “partijtjes” waarbij helaas toch evenveel verliespunten moesten worden geïncasseerd werd nu tegen de nummer drie van vorig seizoen gelukkig ook in de derde uitwedstrijd de volle winst geboekt. Bizar dat de remises in De Heilige Kuip werden opgelopen waaronder die tegen de mede-rode lantaarndrager ADO Den Haag en dat in de drie uitwedstrijden de volle winst werd geboekt. Ter relativering: NEC verloor eerder in dit nog kersverse seizoen (te weten op 8 augustus jongstleden) in De Goffert ook met 1-2 van Telstar, dus al te veel waarde moet er nu ook weer niet aan deze triomf worden gehecht. En tja, de Eredivisie is een ballenbak vergeleken bij de hoogste afdelingen van grotere voetballanden om ons heen zoals Engeland, Duitsland, Frankrijk, Spanje en Italië. Hetgeen niet weg neemt dat diezelfde Eredivisie dit seizoen weer spannender lijkt te gaan worden dan de vorige aflevering, mede gezien de voortreffelijke start van AZ met na vijf competitieronden nog steeds de volle winst op zak.

En eergisteren speelde Feyenoord voor het eerst eens een redelijk goede partij en dan niet alleen de eerste of de tweede helft maar in beide helften. Al grossierde de ploeg wel in het missen van opgelegde kansen en nam het de wedstrijd soms even ietwat te gemakkelijk op door meer achteruit dan vooruit te lopen en druk te zetten. Maar we zullen die gebreken maar met de mantel der liefde bedekken. Want de volle buit werd in Nijmegen binnen gehaald en daar zou ik van te voren niet graag cyaankali op hebben ingenomen. Integendeel!

Feyenoord verdiende de winst volkomen en zit dus nog steeds op koers om mee te (blijven) doen om de prijzen dit seizoen. Al zal dat enerzijds nog niet meevallen gezien de ontwikkelingen op de transfermarkt zoals het niet gecompenseerde vertrek van topscorer Ueda. Maar anderzijds was Jerayno Schaken een revelatie met zijn schitterende doelpunt waarmee hij als jongste scorende speler aller tijden van de Eredivisie de geschiedenis in gaat. Het scorend vermogen bleef ondanks de vele niet benutte kansen toch redelijk intact met drie treffers hetgeen dit seizoen vooralsnog bovengemiddeld is.
Een seizoen dat in deze nog prille fase in ieder geval spannender lijkt te worden dan de vorige aflevering waarin een doorgaans zwak opererend Feyenoord alleen maar op de second best-positie kon finishen vanwege het gebrek aan serieuze concurrentie. De meest geduchte rivaal was vorig seizoen NEC en dat zegt op zich al meer dan genoeg. Maar Ajax lijkt qua inkopen en dus qua financiële armslag wel weer op de weg terug en de Alkmaarse kaasdragers zijn nu de trotse koplopers. Wat de club uit de Alcmaria Victrix-stad betreft is de enige vraag of die de race nog 29 wedstrijden lang kan volhouden met de favoriete Zwartrokken die na hun uitglijder jegens Fortuna Sittard in het openingsduel aan de Frederiklaan gewoon weer alles winnen. Al is het natuurlijk wel een regelrechte aanfluiting dat Van Bommel (in meerdere opzichten “een aardje naar zijn vaartje”) geen rood kreeg voor zijn kamikaze-aanslag jegens Aaron Bouwman, die daar zelfs een gekneusde long aan overhield. Ik liep in de afgelopen zomervakantie in een resort een gekneusd borstbeen op door een onhandige manoeuvre in een wildwaterbaan en heb daar weken last van gehad. Bouwman is dan ook volgens de laatste berichten de hele verdere maand september niet tot spelen in staat. Misschien moet de spelregel in die zin worden aangepast dat achteraf door bijvoorbeeld de tuchtcommissie een uitgedeelde gele kaart wel degelijk door een rode kan worden vervangen. Conform het reguliere strafrecht waar ook een transformatie van straf mogelijk is. De burgerlijke rechter (voor eventuele schadevergoeding wegens onrechtmatige daad) of strafrechter kunnen ook niet ingrijpen in deze casus gezien het oude “Schellen- en Deuropenersarrest” van 22 februari 1952, omdat het tuchtrecht van de KNVB ongetwijfeld als een “met voldoende waarborgen omringde rechtsgang” zal worden beoordeeld. Het blijft echter onbevredigend dat Ruben van Bommel met de belachelijk lage straf van een gele kaart wegkomt ondanks diens zondebesef. Mijn link hierboven naar diens vader heeft twee historische redenen. De eerste is de rode kaart aan Mark van Bommel in de verlenging van de kwartfinale van het UEFA Cup-toernooi 2001-2002 tussen Feyenoord en PSV en de tweede is het op zich verwerpelijke liedje dat door een deel van het thuispubliek in De Kuip werd gezongen wanneer Mark van Bommel deel uitmaakte van het toenmalige PSV: “Mark van Bommel, breek je been!” Ik ben bepaald geen liefhebber van dit soort abjecte gezangen net zoals die over joden en Hamas als Ajax in De Kuip speelde. Maar die hatelijke gezangen jegens Van Bommel senior hadden natuurlijk wel een oorzaak. Dus Ruben zal voortaan op eieren moeten lopen wil hij niet de rest van zijn actieve voetballoopbaan hetzelfde vocale lot als zijn vader gaan delen.

Tja, en dan de rol van Peter Bosz en diens bespottelijke commentaar op deze zaak. De oud-voetballer en voormalige technisch directeur van Feyenoord die bij diens afscheid als voetballer bij Feyenoord in 1996 door Het Legioen al zingend werd bedankt voor zijn aandeel aan de successen gedurende de jaren 1991-1995 (zes prijzen in vijf seizoenen). Wat is die man in mijn achting gezonken. Hij krijgt nu vanuit de media net als Ruben een hele lading kritiek over zich heen. Ik heb sowieso nooit begrepen dat een ex-voetballer die zes jaar lang op actieve wijze deelde in de successen van Feyenoord trainer kan en wil worden bij de concurrentie in de residentieloze hoofdstad en de voormalige Lichtstad. Maar ik ben dan ook die niet-begrijpende eenvoudige supporter met een geïnternaliseerde liefde voor Feyenoord en dat heilige en onaantastbare gevoel voor een club ontbreekt nu eenmaal bij veruit de meeste voetbalmiljonairs, een enkeling zoals Gaston Taument uitgezonderd. Het is niet anders!

ForLife en ForEver
Rood-wit-zwart
Feyenoord-hart