COLUMN: Van Robin tot Gio vooralsnog van de regen in de drup

Beste Feyenoord-vrienden,

“Feyenoorder ben je niet voor je lol” was een bekende mantra van Gerard Cox in de voormalige Feyenoord-krant. En postuum krijgt hij nog steeds gelijk. Op dit moment zelfs in optima forma. Na een bar slecht seizoen 2025-2026 waarin dankzij het ontbreken van serieuze concurrentie niettemin deelname aan de CL kon worden veilig gesteld, sloeg Feyenoord nieuwe wegen in. Een nieuwe algemeen directeur, een nieuwe technisch directeur en een nieuwe hoofdcoach. Maar helaas zijn we daarmee vooralsnog van de regen in de drup terecht gekomen. Waar AZ eergisteren met 5-2 Go Ahead Eagles opzij zette faalde Feyenoord twee weken geleden in de Kuip hopeloos tegen de Deventenaren ondanks een 2-0 voorsprong bij de rust. En gisteren moest Feyenoord aantreden tegen de Haagse Groen-Gelen die op dat moment nog nul punten uit drie wedstrijden hadden verzameld. En tegen die mede-rode lantaarndragers stond Feyenoord in eigen huis na 53 minuten zelf met 0-2 achter. Een grotere afgang was nauwelijks denkbaar, maar het was helaas een bittere realiteit. Robin van Persie zou die wanprestatie op dat moment niet kunnen evenaren laat staan overtreffen. En zo heeft Feyenoord na een op papier gemakkelijk kwartet aan tegenstanders al vier verliespunten opgelopen. En maar liefst zes tegendoelpunten. Waarvan vier met Cambuur en ADO Den Haag als tegenstanders. Een mens verzint het niet. Ik zou bijna te doen hebben met al die hondstrouwe supporters uit het hele land, van Roodeschool tot Cadzand en van De Koog tot Eijsden die dit geklungel gisteren weer in onze Heilige – maar wel zwaar gedateerde – Kuip hebben moeten aanschouwen. En die twee weken geleden qua scoreverloop ook al een inktzwart wedstrijddraaiboek kregen voorgeschoteld.
Ik moet mijn hand stevig in eigen boezem steken wat met name Giovanni van Bronckhorst betreft. Want ik was ervan overtuigd dat het met zijn terugkeer naar de club waar hij groot werd alleen nog maar beter kon gaan met ons dierbare Feyenoord. Sterker, daar was ik heilig van overtuigd. Maar als zeer doorleefde, beproefde en gestaalde supporter met een dikke laag eelt op mijn rood-wit-zwarte Feyenoord-ziel heb de plank daarmee danig mis geslagen. Want de recente prestatiecurve van De Club Van Zuid doet sterk denken aan de broodmagere jaren van de periodes 1974-1984 (slechts onderbroken met de bekerwinst van 1980, overigens wel door Ajax destijds in de finale met 3-1 te verslaan), 1984-1990, 2002-2007 en 2008-2016. Giovanni begon in zijn eerste ambtstermijn als hoofdcoach van Feyenoord ook uiterst zwak en werd daarom naderhand gecoacht door niemand minder dan Dick Advocaat en dat bracht een aanzienlijke verbetering van het functioneren van het “kind van de club” te weeg. Sterker, hij leverde zoals meerdere malen ook door mij aangegeven zelfs een topprestatie met vijf prijzen in vier seizoenen tijd. Je zou bijna (be)denken dat hij nu weer gecoacht zou moeten worden maar dat zou in de huidige situatie toch echt gelijk staan met het afgeven van een brevet van onvermogen. Het was met name in de eerste helft tempo-loos. Feyenoord was als het ware niet vooruit te branden en toen het na 12 minuten ook nog eens achter kwam te staan moest de ploeg gaan opboksen tegen een in twee linies massaal verdedigend ADO Den Haag dat het eigen doel muurvast dicht metselde.

Tja, en toen werd het na de theepauze ook nog eens 0-2 volgens de onfeilbare Wet van Murphy en leek de ramp compleet. Gelukkig lukte het daarna wel om in ieder geval twee keer het doel te vinden waarvan de treffer van Ueda helaas zijn laatste in dienst van Feyenoord is geweest. Hij vertrekt naar het Franse Lille (de voormalige Vlaamse stad Rijsel, ooit door de Zonnekoning bij diens expansiedrift op de Zuidelijke Nederlanden veroverd). Door de gelijkmaker van Anis Hadj Moussa bleef het uiteindelijk bij een remise, maar dat maakte de sportieve afgang nauwelijks draaglijker.

Wat ook grote zorgen baart is de onkunde van de nieuw gehaalde doelman Ernst. Hij dreigt nu reeds een faliekante miskoop te worden met maar liefst zes tegendoelpunten in vier op papier makkelijke duelletjes waarbij hij lang niet altijd vrijuit ging. Integendeel, zeker het tweede doelpunt gistermiddag, van verre ingeschoten, is hem voor 100 % aan te rekenen. Maar ook Steijn, als middenvelder primair gehaald om zijn scorend vermogen, bakte er tegen de Hagenaars weer helemaal niets van. En het was dan natuurlijk ook nog eens zo’n wedstrijd waarbij Vrouwe Fortuna dwars lag met dat gekrulde schot van Moussa tegen de paal.

Hoe dan ook, de start van de competitie is tegen alle verwachtingen in dramatisch en dan moet het zware werk tegen veel sterkere tegenstanders nog beginnen, laat staan de opponenten in de Champions League, te starten met FC Barcelona uit. Ik zou op dit moment niet graag in de schoenen van Giovanni willen staan, ook al is hij een steenrijke voetbalmiljonair en heb ik nog steeds een hypotheek.

ForLife en ForEver
Rood-wit-zwart
Feyenoord-hart