COLUMN: Ook Club Brugge aan de zegekar gebonden

Beste Feyenoord-vrienden,

Oefenwedstrijden zeggen op zich niet zo veel. Het zijn tenslotte partijtjes om des keizers baard. Maar een beetje voetballer of voetbalster wil toch graag zijn dan wel haar wedstrijden winnen. Dus om er helemáál geen waarde aan te hechten gaat wel weer wat erg ver. Vorige week rolden de mannen van onze terug op het oude nest gekeerde Giovanni van Bronckhorst FC Dordrecht met maar liefst 0-6 op. Kleine broertje Excelsior versloeg de club uit de door graaf Dirk III gestichte stad afgelopen zaterdag ook met 0-2. Op zich geven die uitslagen toch wel de onderlinge verhoudingen tussen die drie clubs aan.
En eergisteren speelde Feyenoord dus rond de lunchtijd een vriendschappelijk duel met de twintigvoudige Belgische landskampioen Club Brugge. Niet zo maar een tegenstander blijkens die status. En nadat de Vlamingen kort na de hervatting op voorsprong kwamen draaiden achtereenvolgens Shaqueel van Persie, Mika Marmol en Tobias van den Elshout die Brugse voorsprong om in een achterstand en uiteindelijke nederlaag van 3-1. Alle drie de Rotterdamse doelpunten kwamen op fraaie wijze tot stand en deden de glimlach op het gezicht van Gio steeds meer verbreden, bijna van oor tot oor. Het publiek had dus een leuke middag, waaraan ook de weergoden hun bijdrage leverden. Want je kunt wel gaan klagen over de zomers hitte, maar als je beneden achter de doelen in de regen zit lijkt me toch een veel minder prettige weersomstandigheid dan een subtropisch zonnetje. Maar ieder zijn of haar meug, zou de betreurde Charles Corver zeggen. Feyenoord is zijn oefencampagne vooralsnog dus voorbeeldig gestart en laten we hopen dat het zo blijft. De volgende sparringpartner is op zondag 26 juli het Madrileense Rayo Vallecano dat mee strijdt in de Primera Division. Natuurlijk geen Real uit diezelfde Spaanse hoofdstad, maar zeker ook geen makkie. We gaan het zien.

Het WK is qua resterende deelnemers inmiddels verschrompeld tot een kwartet voor de halve finale. Een wereldomvattend toernooi betreffende de belangrijkste bijzaak in het leven, maar qua verloop nauwelijks nog serieus te nemen. Complottheorie of niet, maar de wijze waarop voor Argentinië door loting en arbitrage de rode loper is uitgelegd richting die minimaal voorlaatste eindronde gaat alle perken te buiten. Wat dat betreft heeft de VAR er opnieuw onomstotelijk blijk van gegeven geen enkele toegevoegde waarde te hebben ten aanzien van het scheidsrechtergilde.

Gewoon lachwekkend en niet meer serieus te nemen zoals Messi gelijk ons staatshoofd onschendbaar is verklaard. Deze keer niet constitutioneel maar op grond van gewoonterecht. Voor Messi gelden andere wetten dan voor minder begenadigde voetballers. En dan de uiterst controversiële rol die mister Trump in dit dollemanstoernooi heeft vervuld. In eendrachtig samenwerking met de even omstreden FIFA-voorzitter Gianni Infantino. Ik wil niemand beledigen maar die man kan zijn achternaam beter verbasteren tot Infantilo want qua naïviteit is die man de kinderschoenen niet ontgroeid. Hij is er kennelijk van overtuigd dat de wereld om hem heen diens immorele zo niet morbide policy voor zoete koek slikt. Een weldenkend mens blijft zich toch verbazen dat zo iemand de universele en tijdloze waarde van “integriteit” vrijwel structureel aan zijn laars lapt, er ook telkens weer mee weg komt en onverstoorbaar zo’n mondiale positie kan blijven bekleden. Niet meer serieus te nemen en dat zal zich vroeg of laat toch op wrange wijze uitbetalen. Zeker als Argentinië opnieuw de titel zou “veroveren”. Daar is die malafide titel van 1978 alsdan niets bij vergeleken.

We kunnen ons wat mij betreft weer volledig richten op ons dierbare Feyenoord. De eerste wedstrijd betreft meteen de belangrijkste Rotterdamse derby en die vindt dus plaats op Het Kasteel tegen de oudste betaald voetbalorganisatie van Nederland (1 april 1888). Nog een paar maanden vóór mijn oma van vaders kant werd geboren en dat is dus echt wel heel lang geleden. Sparta is toch nog zes keer landskampioen van Nederland geweest. In de amateurtijd weliswaar uitsluitend in het stenen tijdperk van het vaderlandse voetbal (in 1909, 1911, 1912, 1913 en 1915), maar in het betaalde voetbal in 1959. Dus nog vóór Feyenoord in het (toen nog) semiprof-voetbal de titel voor het eerst in de wacht sleepte (in 1961). Rotterdam is de Nederlandse voetbalhoofdstad wat het profvoetbal aangaat. Ooit met zelfs vier clubs binnen de gemeentelijke grenzen, inclusief Xerxes, de club waar ooit één van de beste Nederlandse voetballers voor het eerst georganiseerd tegen een bal trapte. En niet alleen de grote Faas Wilkes, maar ook onze onvergetelijke clubheld Coen Moulijn, één van de absolute topspelers uit de meest roemrijke jaren van ons dierbare Feyenoord: 1969-1974. Ook Coentje speelde in zijn eerste voetbaljaren bij Xerxes. Vier (semi)prof clubs had men in de residentieloze hoofdstad overigens ook ooit met Ajax, DWS, Blauw-Wit en De Volewijckers. Echter, daar is het betaalde voetbal dus verschrompeld tot dat in de AArEEnAA (=spelling Gerard Cox).

Sparta uit is meteen een solide testcase voor Giovanni en diens manschappen, want makkelijk zal het daar niet worden. Daar is het gevoel voor rivaliteit en ook wel animositeit te groot voor en zeker bij de Spangenaren als underdog. En ook na Sparta vindt een tot de verbeelding spekende clash plaats: tegen de Groen-Gelen uit de residentie. Het uit-vak zal dan op zeker weer tot het laatste stoeltje bezet zijn. Maar zover is het voorlopig nog niet, tot de eerste aftrap vanaf nu hebben wij nog een kleine vier weken zomervakantie te gaan.

ForLife en ForEver
Rood-wit-zwart
Feyenoord-hart