COLUMN: Per 1 juli aanstaande is Robert Eenhoorn de man in bonus

Beste Feyenoord-vrienden,

Een tijdje was het spannend of de geboren en getogen Rotterdammer als algemeen directeur aangesteld zou worden van ons dierbare Feyenoord. Want intern was er ook weerstand tegen diens komst, Joost mag weten waarom. Want als je onze club met hart en ziel bent toegewijd, dan wil je toch ook het beste voor je club? Dus ook de beste kandidaat voor de belangrijkste functie binnen het bestuur? Robert Eenhoorn heeft zich in optima forma bewezen bij de Alkmaarse kaasdragers, die het afgelopen seizoen in tegenstelling tot ons wél een prijs wonnen, te weten de tweede prijs op nationaal niveau. Feyenoord heeft in de loop der jaren zeker niet altijd uitgeblonken wat het kiezen van bekwame bestuurders betreft. En als het aanvankelijk wel goed ging, kwam er naderhand nog wel eens de klad in. Guus Brox was daar in een ver verleden een voorbeeld van. Lange tijd ging het heel goed, hij haalde onder meer wereldsterren als Rinus Israël en Ove Kindvall naar De Heilige Kuip, maar na de grote successen van de Europacup I en Wereldbeker werd hij toch wat te hovaardig door bijvoorbeeld geen waardige (en dus equivalente) opvolger voor Ove Kindvall binnen te halen. Ondanks dat de sympathieke Zweed ruimschoots van tevoren zijn vertrek had aangekondigd. Onder het bewind van Guus werden wel vier landstitels, twee nationale bekers, de Europacup I, de wereldbeker en de UEFA-cup gewonnen. Maar na het dubbele succes van de UEFA-Cup en landstitel in 1974 braken broodmagere jaren aan tot 1984, slechts onderbroken met de bekerwinst van 1980, overigens wel ten koste van de aartsrivaal uit de residentieloze hoofdstad.
Ook onder het regime van Jorien van den Herik, in sommige kringen wel de Grote Kale Leider en Stalin aan de Maas genoemd, ging het lange tijd goed met twee landstitels, drie nationale bekers, de nationale supercup en met als absoluut hoogtepunt de winst van de UEFA-Cup in 2002. Maar daarna had ook hij te maken met een vrije val. In 2003 werd de bekerfinale tegen FC Utrecht met 1-4 verloren, al was dat wel onder de uiterst dubieuze leiding van de notoire Feyenoord-hater Ruud Bossen, volgens mijn overtuiging destijds bewust uitgezocht door de (K)NVB als goedmakertje voor een arbitraire buitenspelblunder het jaar daarvóór waarvan de Domstedelingen de dupe waren geworden. Vervolgens liet hij de grote held van het jaar ervóór, Pi-air van Hooijdonk, naar Fenerbahce vertrekken omdat hij niet aan diens contractuele eisen tegemoet wilde komen. En in 2006 moest Jorien het veld ruimen na diens nogal ontactische mededeling omtrent zijn rol van geldschieter van de club tegen een bedenkelijk hoge rente. Toen viel hij in ongenade bij Het Legioen en moest hij uiteindelijk het veld ruimen.

En zo is het min of meer ook met Dennis te Kloese gegaan, uiteraard met inachtneming van de sinds Guus Brox drastisch gewijzigde internationale krachtsverhoudingen. Hij bekleedde na het vertrek van Frank Arnesen een dubbelfunctie als algemeen én technisch directeur en won in 2023 de landtitel en in 2024 de nationale beker én de JC-schaal. Maar hij maakte een enorme miskleun met het aanstellen van Robin van Persie als hoofdcoach van de club. Daarmee onbedoeld ook zijn blunder onderstrepend om een dubbelfunctie te vervullen. Twee inhoudelijk gezien onverenigbare functies. En mede daardoor eindigde Feyenoord het afgelopen seizoen zonder prijs maar hadden zowel hijzelf als het “Kralingse Kind van de club” het grote geluk dat de falende concurrentie niet serieus meedong naar de eindrangschikking als second best en zij samen daarmee toch een financiële toppositie in de wacht sleepten.

We kunnen alleen maar hopen dat Robert Eenhoorn, mede dankzij de komende CL-miljoenen, erin zal kunnen slagen om Feyenoord weer tot een serieuze concurrent van PSV te laten uitgroeien. Ik hoor niet tot de grote meerderheid van de landelijke Feyenoord-aanhang die Ajax als de meest “verfoeide” rivaal ziet. Dat zijn voor mij toch met kop en schouders de Zwartrokken uit Eindhoven. En ik heb al vaker uitgelegd dat die “afkeer” te maken heeft met het feit dat die club ons in het verleden meerdere malen op verwerpelijke wijze een kool heeft gestoofd. Als voorbeelden noemde ik daarbij steeds de kwesties Gullit (1985) en De Bilde (1997). Wat Gullit betreft: Ruud werd voor een fooi ad achthonderd duizend gulden opgehaald dankzij inside information van in meerdere opzichten oud-Feyenoorder Hans Kraay senior. In het betaalde voetbal bestaat er nu eenmaal niet zoiets als een arbeidsrechtelijk concurrentiebeding.

En bij Gilles De Bilde speelde belangenverstrengeling door middel van een dubbelpositie als bonds- en clubbestuurder van Harry van Raaij een zeer kwalijke rol ten koste van Feyenoord. Jorien van den Herik voelde zich destijds ronduit in de maling genomen door het negatieve advies van de K)NVB, waarna PSV De bilde schielijk binnen haalde en mede daardoor dat jaar kampioen werd. Als ik het daar wel eens met een PSV ‘er over had vond men die trukendoos wel slim van hun club en wellicht bedoelden zij dan boerenslim maar ik zou het toch liever als boerenbedrog kwalificeren en dan druk ik me zeer eufemistisch uit.

Maar los van alle sympathieën en antipathieën jegens een club die nu eenmaal inherent zijn aan de belangrijkste bijzaak voor het leven is het in sportieve zin een slechte zaak als één van de traditionele Grote Drie zich recordvroeg in het voorjaar met 19 punten voorsprong en met dertig goals qua positief doelsaldo de landstitel kan toe eigenen.

In het Eindhovens Dagblad stond onlangs een artikel over een nieuw en veel groter stadion voor PSV, dus is mijn Cato-achtige mantrapleidooi voor een drastisch gerenoveerd of nieuw en veel groter stadion voor onze geliefde club weer zeer relevant. Hopelijk kan Robert Eenhoorn dat dossier ook weer activeren.

ForLife en ForEver
Rood-wit-zwart
Feyenoord-hart