COLUMN: Er gaat toch iets boven Groningen: Feyenoord

Beste Feyenoord-vrienden,

De meesterhand van Dickie Dick lijkt nu toch langzaam aan zichtbaar te worden. Hoewel er, net als uit tegen NEC, op de valreep toch nog weer een tegendoelpunt moest worden geïncasseerd, gelukkig deze keer zonder consequenties qua puntenverlies, zag het er tactisch tegen de “Grunneger Koeken” best wel solide en dus degelijk uit. Dat is wel eens anders geweest. Op 8 april 2007 gingen we met ons dierbare Feyenoord op ontluisterende wijze de bietenbrug op tegen de noordelingen. Het werd destijds in de bloedeigen Kuip maar liefst 0-4. Dat was natuurlijk een beschamend debacle. We hebben ook ooit en nog veel langer geleden dan die afgang met verpletterende cijfers gewonnen van de Abel Tasman-regioclub. In het superseizoen 1973-1974 waarin we zowel de landstitel als de UEFA-Cup veroverden stuurden we de Groningers met een 7-0 monsterscore terug naar de Martinitoren. En op 31 mei 1993 werd Feyenoord landskampioen door in Groningen met maar liefst 0-5 te winnen. Toen zaten we in een afgeladen Kuip, althans visueel voor zover mogelijk, naar grote schermen op het veld te turen waar de wedstrijd redelijk goed te volgen was. Voor een tientje Nederlands geld per persoon. Het was toen ook alweer negen jaar geleden dat we de titel binnen hengelden. In het magische “Cruijff-Gullit jaar” waarin we de dubbel haalden, ondanks een eerst catastrofale 8-2 nederlaag in de residentieloze hoofdstad. Maar dat zou de Mokumers niet glad zitten. In De Kuip namen we een halve revanche met 4-1 en in het bekertoernooi schakelden we de Helmpjes in een eerst uit- en daarna thuiswedstrijd uit. Afgelopen zaterdag werd de overwinning reeds in de tweeëntwintigste minuut vrijwel veilig gesteld nadat Ueda vanaf 11 meter doelman Vaessen kansloos liet. Gelet op het feit dat ook het doelsaldo de beslissing zou kunnen brengen omtrent wie op de financieel zo lucratieve twee plaats eindigt is het jammer dat Feyenoord de voorsprong uiteindelijk niet verder kon vergroten. Het werd weliswaar ook nog 3-0 dankzij onze zeer doeltreffende Japanse centrumspits maar helaas viel in de slotfase toch weer een tegendoelpunt door gestuntel achterin. Maar goed, je kunt niet alles hebben en FC Twente en NEC waren zo vriendelijk de punten te verdelen zodat beide rivalen voor de second best-positie met nog drie competitieronden op ruimere afstand werden gezet.

Nu nog drie competitieronden te gaan waarbij op papier AZ de zwaarste tegenstander is. Die krijgen we gelukkig wel thuis maar de beide uitwedstrijden in Zwolle en Sittard zijn natuurlijk ook geen appeltje-eitje duels. Maar zeer bemoedigend is het in ieder geval wel dat Feyenoord – net als in de beginperiode van het tijdperk Van Bronckhorst – nu een veel degelijker indruk maakt dan het getob waarmee we tot voor kort nog werden geconfronteerd. Het zou echt fantastisch zijn indien de lucratieve tweede plaats dus tot en met de slotronde geconsolideerd kan worden. Dan hebben we formeel wel geen prijs gewonnen, maar wel een grote berg geld, los van de alsdan te verrichten prestaties. Puur door deel te kunnen nemen aan het miljoenenbal van de CL.

Het is ook Dick Advocaat van harte gegund. Het valt de (K)NVB nog steeds aan te rekenen dat in het coronajaar 2020 Feyenoord onder leiding van Tricky Dicky niet de kans heeft gekregen om tegen FC Utrecht de finale te spelen. Nogmaals; in meerdere landen werd die finale gewoon op een later tijdstip gespeeld, soms zelfs in de daarop volgende winter. Hopelijk krijgt de Haagse coach nu wel de gelegenheid iets concreets af te maken bij Feyenoord. De samenwerking met Van Persie zou ook soepel verlopen, dus daarmee kan een lange tijd verpieterd seizoen toch nog met een – financieel gezien – prima resultaat eindigen.
Iets anders is dat Dennis te Kloese deze zomer zijn biezen pakt. Hij begon best wel goed, maar geleidelijk aan kwam de klad er danig in. Vanaf het vertrek van Arne Slot. Maar niet alleen zijn miskleunen met Priske en Kralingse Robin gaven een stevige deuk in zijn imago als manager, maar ook zijn halsstarrig vasthouden aan de dubbelfunctie van algemeen en technisch directeur. Daarmee nam hij veel te veel hooi op zijn vork, nog los van het feit dat voor de functie van technisch directeur zeer specialistische kennis en ook een wereldwijd netwerk vereist zijn. Daar ontbrak het volledig aan bij Te Kloese. Dat maakte hem steeds ongeloofwaardiger. Heel verstandig van hem dat hij nu kennelijk zelf ook die conclusie heeft getrokken en het veld in figuurlijke zin gaat ruimen. Aan de club is het nu om een capabele opvolger te charteren die ook het vermogen heeft om een goed functionerende technische evenknie te werven.

ForLife en ForEver

Rood-wit-zwart

Feyenoord-hart